آموزش مفاهیم برنامه نویسی با جاوا

قسمت اول متغیرها

متغیر یعنی چی ؟

چجوری داخل جاوا متغیر تعریف کنیم ؟

چجوری داخل متغیر داده ذخیره بکنیم ؟

با سلامی به گرمی هوای تابستون که داره میره و زمستون میاد به خدمت تک تک شما دوستان گرامی!

در این آموزش هایی که قراره پشت سر هم باشن مفاهیم برنامه نویسی و همچنین مقدمات برنامه نویسی به زبان جاوا رو یاد میگیریم !

این آموزش ها برای چه کسی مناسبه ؟  برای کسانی که میخوان برای اندروید با جاوا برنامه بنویسن یا برای هرکسی که به هر طریقی قراره با جاوا سر و کله بزنه ! همچنین کسانی که دوست دارند برنامه نویسی یاد بگیرن.

قبل از هرچیز عرض کنم خدمت شما دوست عزیز و گرامی که من حال و حوصله آموزش نصب کردن جاوا و … رو ندارم لطفاً به هر طریقی که هست خودتون نصب کنید بعد بیایین این آموزش ها رو بخونید !!!!

خب استارت آموزش رو با متغیر ها میزنیم  که یکی از مفاهیم اصلی و پایه در برنامه نویسی هستن. متغیر چیه ؟ ما آدما عادت داریم که پاکت سیگار ، فندک ، چاقو ، کیف پول ، کلید و … کلی خرت و پرت دیگه رو داخل جیب های شلوارمون بزاریم و هر وقت که لازمشون داشتیم از جیبمون در بیاریم و استفاده کنیم ! در دنیای برنامه نویسی متغیر ها دقیقاً نقش جیب های شلوار ما رو بازی میکنن ،یعنی چی ؟ یعنی اینکه از متغیرها استفاده میکنیم تا داده هایی رو که دوست داریم در حافظه ذخیره کنیم ! خب حالا کلمه داده که گفتم چیه ؟ داده میتونه شامل هرچیزی مثل عدد صحیح ( صفر ، یک ، منفی یک ، دو میلیون ) ، عدد اعشاری ، جمله و … باشه! خب حالا ذخیره کردن اینا به چه دردی میخوره ؟ خب مثلاً ما برنامه ای نوشتیم که نمره دانش آموز رو قراره بگیره و معدلش رو حساب کنه ، خب نمره رو گرفتیم کجا ذخیره کنیم تا ازش در محاسبه معدل استفاده بکنیم ؟ خب معلومه که باید در حافظه (رم) ذخیره بکنیم نه خونه خاله من و اینجاست که پای متغیر میاد وسط ! دقت داشته باشید که قرار نیست شما با پیچ گوشتی یا مشت و لگد دل و روده کامپیوتر رو بکشید بیرون و در حافظه متغیر ایجاد کنید بلکه شما با نوشتن کد دستورش رو میدید و زبان برنامه نویسی دستور شما رو اجرا میکنه و در حافظه یک جای مخصوص برای متغیری که دوست دارید ایجاد بشه درست میکنه !

خب حالا این متغیرها در زبان جاوا چه شکلی ان ؟ 

ما در زبان جاوا هشت نوع متغیر داریم که اساس  و پایه ان و از این به بعد بهشون نوع داده یا متغیرهای پایه میگیم ! چهارتا از این متغیرها ساخته شدن که فقط داخلشون عدد صحیح ذخیره بکنیم :

byte , short , int , long

و دوتای دیگه ساخته شدن که داخل اینا فقط عدد اعشاری یا شناور ذخیره بکنیم :

float , double

و دوتای دیگه هم هستن بنام های :

char , boolean

قبل از اینکه شروع بکنیم به توضیح تک تک اینها بهتره یه توضیح کوتاه در مورد نوع متغیرها بگم ! داخل اکثر جیب های جلویی شلوارهامون،جیب های کوچولویی هستن که میشه داخلشون فقط خودکار یا چیزهای خیلی کوچولو گذاشت . در جریان هستین که نمیشه داخل این جیب های کوچولو کیف پول گذاشت چون جا نمیشه ! در برنامه نویسی هم متغیرها سایز ها و انواع مختلفی دارند و هرکدومش ساخته شده که یه نوع و مقدار خاص رو داخل خودش ذخیره کنه !  مثلا شما هیچ وقت نمیتونید که داخل متغیری که فقط عدد صحیح رو ذخیره میکنه عدد اعشاری ذخیره بکنید چون در دنیای کامپیوتر این دوتا کاملا فرق دارن باهم !

خب حالا چجوری من داخل جاوا یه متغیر تعریف کنم ؟ برای تعریف متغیر داخل جاوا اول باید بدنه دستور و شکل کلی اون رو یاد بگیری که به شکل زیره :

Type Name

متن بالا بدنه تعریف یک متغیر در زبان جاوا هست ، کلمه قرمز رنگ یعنی اینکه اول باید نوع متغیر رو مشخص کنی ! یعنی اول باید نوع جیبی رو که میخوایی برات ایجاد بشه رو مشخص کنی ! مثلا این جیب(متغیر) قراره چی ذخیره کنه ؟ قراره اندازش چقدر باشه ؟ کلمه آبی رگ یعنی اسم این جیبت باید چی باشه ؟ اصلاً چرا باید اسم داشته باشه ؟ چون مجبوری برای اینکه مقدار داخل(جیب) رو بخونی یا ازش استفاده بکنی صداش بزنی و برای صدا زدن هم باید اسم داشته باشه ! حالا این کاراکتر ; که رنگ بنفش داره چیه ؟ در زبان جاوا هر دستوری رو که نوشتی باید آخرش این کاراکتر رو که اسمش سیم کالون هست بنویسی وگرنه برات خطا و ایراد میگیره قهر میکنه کار نمیکنه ! چرا گذاشتن ؟ چون از طریق این تشخیص میدن که دستوری که نوشتی تموم شده و در خط بعدی قراره یه دستور دیگه بخونن(البته قدیم ها نه الان ولی دیگه مونده )!

خب با توجه به دستور بالا الان میخوام یه متغیر تعریف بکنم فقط چجوری ؟ هیچی کاری نداره فقط از قاعده و بدنه بالا استفاده کن ، اول نوعش رو مشخص کن که برات چجور جیبی در حافظه ایجاد بکنه ، نوعش ممکنه مثلاً از بین ۸ تای زیر باشه :

char boolean float double byte short int long

بعد که نوعش رو انتخاب کردی براش یه اسم خوشگلم بزار و در آخر کار فراموش نکن که اون علامت بی ریخت یعنی ; رو هم بنویسی تا جاوا بهت گیر نده برای مثال :

int myInt ;

در دستور بالا من به جاوا گفتم که یک متغیر از نوع int تعریف کن و اسمش رو هم بزار myInt !

بله درسته به همین سادگی تو به جاوا دستور دادی که برات یه متغیر تعریف کنه و براش یه اسم مسخره هم انتخاب کردی(خودمو میگم) !

راستی یادم نرفته گذاشتن اسم روی متغیرها یه قاعده و قانون هایی داره که باید رعایت کنی و تو اکثر زبان های برنامه نویسی این قاعده رعایت میشه !!!! اسمی که میذاری حتما باید اولش با یکی از حروف انگلیسی یا _ شروع بشه ، یعنی چی ؟ یعنی اگر اسمی انتخاب کنی که اولش یک عدد باشه یا چیزهای عجیب غریبی مثل اینها : $%$#%&%^*%^26+5+9 جاوا بهت گیر میده ، برای مثال :

int 1myAge;

float $myType;

char *star;

ما در بالا سه تا متغیر تعریف کردیم که همشون غلطن و جاوا قبولشون نمیکنه ، چرا ؟ چون قاعده رو رعایت نکردیم و بجای اینکه اسم متغیر رو با حروف انگلیسی شروع کنیم با عدد یا کاراکترهای عجیب غریب شروع کردیم !

برای متغیرهایی که تعریف میکنید همیشه اسم های با مفهوم انتخاب کنید. فکر نکنم کسی بخواد از این علامت های عجیب غریب در اسم متغیرها استفاده بکنه برای همین زیاد توضیح نمیدم !

خب حالا که همه اینها رو یاد گرفتم چجوری داخل متغیر چیز میز ذخیره کنم ؟ برای اینکار کافیه بعد از تعریف متغیر یه علامت مساوی یا همون = بزاری و بعد مقداری رو که میخوایی داخل متغیر ذخیره کنی بنویسی و در آخر هم سیم کالون ; بزاری ، مثلا :

int my_age = 32;

خب در دستور بالا ما با حرف آبی رنگ (int ) اول به جاوا گفتیم که نوع متغیری که میخواییم تعریف بکنیم از نوع int هست ، در قسمت سبز رنگ اسمش رو نوشتیم ، بعد یه علامت مساوی گذاشتیم و بعدش عدد ۳۲ رو داخل متغیرمون ذخیره کردیم ، به همین سادگی !!!!!

راستی میتونید یه جور دیگه هم داخل متغیر داده ذخیره بکنید ! مثلا :

int my_age;

my_age = 32;

در دستور بالا اول متغیر رو تعریف کردیم بعد در خط دوم اومدیم اسمش رو صدا زدیم (نوشتیم) و عدد ۳۲ رو داخلش ذخیره کردیم ! جاوا وقتی خط دوم رو میخونه دنبال متغیری به اسم my_age میگرده و بعد عدد ۳۲ رو به خاطر ما در اون متغیر ذخیره میکنه ! یادتون نره هر دستوری که نوشتین آخرش این ; رو بزارین .

خب حالا چجوری از متغیر ها استفاده بکنیم ؟ ببینید مفاهیم برنامه نویسی یکم وقت گیر و اعصاب خراب کن هستن و به این زودی ها قرار نیست کارهای خفن یاد بگیرین اول باید این چیزها رو یاد بگیرین بعد یواش یواش قسمت های خفن شروع میشه اما برای اینکه زود خسته نشین این کدها رو تمرین کنید :

int myAge = 25;

char star = ‘*’;

double tax = 23.45;

long money = 2452434245;

System.out.println(myAge);

خط آخر ( قرمز رنگ) بدون شک براتون گنگ و نامفهومه ، فقط کافیه بدونید که داخل اون پرانتزها اسم هر متغیری رو بنویسید براتون در مانیتور چاپ میکنه و کیف میکنید ! من برای مثال اسم متغیری که به رنگ آبی هست رو نوشتم ولی شما میتونید عوضش بکنید و بجاش اسم بقیه متغیر ها رو بنویسید !

مثال : متغیری تعریف میکنیم که داخلش معدل یک دانش آموز به نام حسن رو ذخیره کنه و بعد در صفحه چاپ کنه :

double hasan = 13.50;

System.out.println(hasan);

راستی زبان جاوا به حروف بزرگ و کوچیک حساسه و باید رعایت کنید ، مثلاً در زبان جاوا Ali کاملا با ali فرق داره و دو چیز جدا هستن ، مثلا :

int ali = 23;

int Ali= 23;

در بالا از نظر جاوا دوتا متغیر داریم با نام های کاملا متفاوت

مثال :

int hasan = 4;

int hasan = 5;

دو خط بالا کار نمیکنه و جاوا براتون خطا میگیره ، چون نمیتونید از نام های تکراری در تعریف متغیر استفاده بکنید.

خب این جلسه تا اینجا کافیه و در جلسه بعدی قراره که نوع متغیر و اینکه چه فرقی باهم دارن و چجوری داخل هر کدوم داده مخصوص مناسب و مخصوص اون ذخیره کنیم رو یاد بگیریم . فعلاً مثال های بالا رو انگولک کنید و چیزهای جدید یاد بگیرید تا جلسه بعدی برسه ! یا علی

 

دیدگاه‌تان را بنویسید: